W drugiej połówce sezonu o Cracovii mówi się dużo. I bynajmniej nie z powodów negatywnych. Lokalny rywal nowego mistrza Polski, Wisły Kraków, gra świetną rundę, raz po raz zdobywając po trzy punkty. Tak też stało się wczoraj, kiedy to drużyna rozniosła w pył ówczesnego wicelidera Ekstraklasy, Jagiellonię Białystok. Ciężko sobie wyobrazić pozostanie Craxy w najwyższej klasie rozgrywkowej po tym, co pokazywali na półmetku ligowych zmagań, ale na chwilę obecną dzieli ich zaledwie jeden dobry mecz od sukcesu. Co było kluczem do tego?
Po piętnastu kolejkach Cracovia miała zaledwie 8 punktów, przegrywała wszystko co popadnie, od czasu do czasu “ustrzelając” jakąś bramkę. Tymczasem kiedy zmienił się trener, a władze klubowe przeczesały rynek transferowy jak nigdy wcześniej, okazało się, że z najgorszego klubu można zrobić prawdziwego potentata z którym niewygodnie grać się będzie każdemu. Nagle Klich, Suvorow, Ntibazonkiza, Giza i reszta paczki poczuła prawdziwe wyzwanie w żyłach – zrobić wszystko, aby się utrzymać. I zrobić to z polotem i finezją.
Tak też właśnie zaczęła grać Cracovia. Klub dzięki temu podniósł się i obecnie zamiast na miejscu ostatnim, zajmują lokatę nr. 14, wyprzedzając Arkę Gdynia o punkt, a Polonię Bytom o kolejne dwa. Jeśli więc w Bełchatowie drużyna ta wygra, to zapewni sobie ligowy byt. Może być jednak tak, że nawet mimo porażki zagwarantują sobie utrzymanie. I chyba każdy rozsądny kibic powinien im teraz kibicować, taka forma musi być nagrodzona. Kwestia później taka, żeby utrzymać ten świetny skład i dyspozycję…
